cementy
CHARAKTERYSTYKA SPOIW WIĄŻĄCYCH

 

Klasy wytrzymaŁoŚci i wstęp do skŁadników cementu

Klasy wytrzymałości

W zależności od wytrzymałości na ściskanie po 28 dniach, oznaczonej zgodnie z PN-EN 196-1, rozróżnia się trzy klasy wytrzymałości cementu (wytrzymałość na ściskanie w N/mm2; 1 Mpa = 1N/mm2):

• klasa 32,5,
• klasa 42,5,
• klasa 52,5.

Te trzy klasy w zależności od wytrzymałości wczesnej cementu, dzielą się na dwie grupy: cement o normalnej wytrzymałości wczesnej(oznaczony symbolem N) :

• 32,5N,
• 42,5N,
• 52,5N.

oraz cement o wysokiej wytrzymałości wczesnej (oznaczony symbolem R):

• 32,5R,
• 42,5R,
• 52,5R [3].

Właściwości mechaniczne i fizyczne cementu wg PN-EN 197-1:2002 [20].

Klasa wytrzymałości / wczesna - po 2 dniach / wczesna - po 7 dniach /normowa - po 28 dniach / Początek czasu wiązania / Stałość objętości (rozszerzalność) mm

• Kl_wytrzym_32,5 N / ― / ≥16,0 / ≥32,5 / ≤52,5 / ≥75 / ≤10
• Kl_wytrzym_32,5 R / ≥ 10,0 / ― / ≥32,5 / ≤52,5 / ≥75 / ≤10
• Kl_wytrzym_42,5 N / ≥ 10,0 / ― / ≥42,5 / ≤62,5 / ≥60 / ≤10
• Kl_wytrzym_42,5 R / ≥ 20,0 / ― / ≥42,5 / ≤62,5 / ≥60 / ≤10
• Kl_wytrzym_52,5 N/ ≥ 20,0 / ― / ≥52,5 / ― / ≥ 45 / ≤10
• Kl_wytrzym_52,5 R/ ≥ 30,0 / ― / ≥52,5 / ― / ≥ 45 / ≤10

W wielu zastosowaniach, szczególnie w surowych warunkach środowiskowych, wybór cementu ma wpływ na trwałość betonu, zaprawy i zaczynów, tj. mrozoodporność, odporność chemiczną i ochronę zbrojenia.

Wybór cementu, szczególnie pod względem rodzaju i klasy wytrzymałości dla różnych zastosowań i klas ekspozycji, powinien uwzględniać odpowiednie normy i przepisy dotyczące betonu lub zaprawy przyjęte w miejscu stosowania [3].

Składniki główne - wstęp

Składnikami głównymi cementu są specjalnie wybrane materiały nieorganiczne, których zawartość w stosunku do sumy masy wszystkich składników głównych i drugorzędnych przekracza 5% masy [29].

Klinkier cementowy

Głównym składnikiem cementu jest klinkier portlandzki, którego udział w zależności od rodzaju cementu wynosi od 95% (cement portlandzki bez dodat­ków) do 15% (cement hutniczy). Klinkier portlandzki jest produktem spiekania w temperaturze ok. 1450°C mieszaniny surowców składających się z wapieni i glinokrzemianów. Podstawowymi składnikami chemicznymi klinkieru są cztery tlenki: tlenek wapnia (CaO), krzemionka (SiO2), tlenek glinu (AI2O3) i tlenek żelaza (Fe2O3). Tlenki te stanowią 95% masy klinkieru [30].