cementy
CHARAKTERYSTYKA SPOIW WIĄŻĄCYCH

 

Składniki cementu cz.I

Klinkier cementowy c.d.

Proces produkcyjny może być prowadzony dwoma podstawowymi metodami: mokrą i suchą. W pierwszej metodzie surowce wprowadzane są do pieca w postaci szlamu. Zaletą tej metody jest łatwość mieszania i korygowania mieszaniny surowcowej natomiast wadą – duże zużycie energii. Zaletą metody suchej jest niskie zużycie energii, a co za tym idzie wyraźnie niższe koszty produkcji.

Istotną sprawą jest to, że jakość produktu (klinkieru portlandzkiego) nie zależy od stosowanej metody produkcji (sucha, mokra). W jednej i drugiej metodzie uzyskuje się porównywalne parametry jakościowe klinkieru.

Po wypaleniu mieszaniny surowcowej uzyskuje się produkt (klinkier), zawierający cztery podstawowe minerały klinkierowe:

• Alit - C3S - krzemian trójwapniowy
• Belit - C2S - krzemian dwuwapniowy
• C3A - glinian trójwapniowy Brownmilleryt - C4AF - glinożelazian czterowapniowy.

Skróty używane w chemii cementu:

CaO - C, AL2O3 - A, H2O - H, SiO2 - S, Fe2O3 - F, SO3 – S [1].

W skład klinkieru wchodzą również w niedużej ilości inne związki, a mianowicie: wolne wapno CaO, wolny niezwiązany tlenek magnezu MgO, związki siarki i alkaliów (Na2O + K2O).

Krzemiany wapnia tworzą dobrze wykształcone ziarna o charakterystycznym pokroju, natomiast glinian trójwapniowy i faza glinożelazianowa stanowią drobnokrystaliczną lub bezpostaciową substancję wypełniającą. Zawartość poszczególnych faz waha się w klinkierach portlandzkich w dość szerokich granicach. Krzemiany wapniowe stanowią 75-82%, zaś gliniany i glinożelaziany 18-25% masy klinkieru [30].

Dodatki mineralne

Dodatki mineralne stanowią jeden z głównych składników cementów powszechnego użytku. Wprowadzenie do składu cementu dodatku mineralnego modyfikuje wiele jego właściwości, które często wykorzystywane są w praktyce budowlanej. Należą do nich:

• dobra urabialność,
• odporność na korozję chemiczną,
• wysoka wytrzymałość po długim okresie twardnienia,
• niskie ciepło hydratacji.

Jako dodatki mineralne w skład cementu mogą wchodzić surowce - materiały pochodzenia naturalnego, uboczne produkty procesów przemysłowych - pod warunkiem spełnienia wymagań jakościowych zawartych w normie PN-EN 197-1 [3].